အသံ
ျပတင္းေပါက္က လွမ္းအၾကည့္
ၾကားလိုက္မိသလိုပဲ ...
ဘာေတြမ်ားေျပာေနၾကပါလိမ့္ ...
အသာ နားစြင့္ထားမိဆဲ
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သစ္႐ြက္ေလးေတြက
႐ွဴး႐ွဴး႐ွဲရွဲျဖစ္လာ ...
ေလကလည္း ေဒါသတၾကီးနဲ႔ တ၀ုန္း၀ုန္းျဖစ္ ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ...
တိမ္ေတြ ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ႔ ...
ထြက္ေျပးကုန္ၾကေတာ့တာပါပဲ ...
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ...
ခပ္တိုးတိုး အသံတစ္ခုၾကားလိုက္မိပါရဲ႕ ...
ေသခ်ာနားစြင့္လိုက္ေတာ့ ...
လမင္း က တိမ္ေတြကို ေၾကကြဲစြာ တီးတိုးေျပာလိုက္သံ ...
မင္းတို႔ေတြ ထြက္သြားေတာ့ ေနာက္ထပ္တိမ္တိုက္ေတြ ...
ငါ့ဆီေရာက္မလာခင္အခ်ိန္ထိ ...
ငါ့ရဲ႕ အလင္းတုကို လူေတြျမင္ႏုိင္တာေပါ့ကြာ တဲ့ ...
1 comments:
ကဗ်ာေလးေတြ ေကာင္းလွခ်ည္လား မဟစ္ပိုေရ.... း)))...
ခင္မင္တဲ့
ေန၀သန္
Post a Comment