ေတာင္းဆု
လူတကာကို ေပးေနက်
ဟန္ေဆာင္ ဂ႐ုစိုက္မႈေတြကို
ငါ ... ရင္မခုန္ပါရေစနဲ႔ေတာ့
အျပံဳးအတု ... ႏွလံုးသားအတု ...
ကတိစကား အတု ...
မင္း ... ကိုယ့္ကို...
အစစ္ဘာတစ္ခုမ်ား ေပးခဲ့ဖူးပါလိမ့္
မ်က္ႏွာေပၚမွာ ...
အေယာင္ေဆာင္မိတ္ကပ္ေတြ ခပ္ထူထူလိမ္း
အပုပ္နံ႔ေတြ တလိႈင္လိႈင္ထြက္ေနတဲ့
ကပြဲခန္းမထဲက ...တီးတိုးေ၀ဖန္သံေတြကိုလည္း
ငါ ... မၾကားပါရေစနဲ႔ေတာ့
ဘ၀မွာ ...
ငါ ... အၾကိမ္ၾကိမ္ မေသဆံုးပါရေစနဲ႔
ဘ၀ဆက္တိုင္းမွာ ...
ျဖစ္ခဲ့သမွ် အရာအားလံုးကို ေမ့ေပ်ာက္ႏိုင္စြမ္း႐ွိတဲ့
ႏွလံုးသားတစ္ခု ပိုင္ဆုိင္တဲ့သူ
ျဖစ္ခြင့္ ရ ရပါလို၏ ...

3 comments:
great thinking.....
မရယ္ ေကာင္းလိုက္တာ ဒီကဗ်ာေလးး ရင္ထဲထိတယ္....မခုန္ေတာ့နဲ ့ေနာ္ ဘာကိုမွ..။
ကဗ်ာေလး လာဖတ္သြားပါတယ္... ဖတ္လို႔အရမ္းေကာင္းတယ္ ..
ျမင္ရခဲတဲ့ အခိုက္အတန္႔ေလးကို ကဗ်ာထဲမွာ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ ျမင္သာေအာင္ ျပသြားတဲ့အတြက္ ထိထိရွရွ ခံစားရပါတယ္..
SFY မွာ သီခ်င္းေတြနဲ႔ ဒုကၡေပးေနတဲ့ BlackCrow ပါ .. သီခ်င္းေတြထက္ အသံမပါတဲ့ စာသားေတြကလည္း အမ်ားၾကီးခံစားမႈ ေပးတယ္လို႔ ခံယူထားပါတယ္ ..
Post a Comment